اعصاب و روانبیماری های روانی

داروهای آرامبخش برای درمان اظطراب و اختلالات خواب

داروهای آرامبخش با تاثیر بر سیستم عصبی مرکزی و فعالیت مغز برای درمان اضطراب و اختلالات خواب استفاده می شود. استفاده مکرر از این داروها عادت ساز است و فرد منجر به سندرم ترک آنها می شود  به این معنی که ترک آنها بسیار دشوار است.

از داروهای آرامبخش اغلب در جراحی به عنوان بیهوشی عمومی و بیماری های جسمی و روانی استفاده می شود و قطع ناگهانی انها توصیه نمی شود و ممکن است منجر به اثرات برگشت آن شود.

مطالب مفید: اطلاعات کامل در مورد مسائل مربوط به زنان و زایمان

نحوه وابستگی داروهای آرامبخش

داروهای آرامبخش فعالیت مغز را کند کرده و از این طریق آرامش بیشتری در فرد ایجاد می کنند. از مضرات آرامبخش ها اینکه بسیار اعتیاد آور هستند و باعث می شود افراد بیش از توان خود به آنها وابسته شوند. بنابراین دقت در استفاده از این داروها برای جلوگیری از وابستگی و اعتیاد بسیار مهم است و تنها در صورت تجویز پزشک و طبق دستور آن باید مصرف شود.

مراحل ترک داروهای آرام بخش 

داروهای آرامبخش - سیوطب

آرام بخش ها از طریق ارتباطات عصبی در سیستم عصبی مرکزی (CNS) مغز کار می کنند. به طور خاص ، آرام بخش ها انتقال دهنده عصبی به نام اسید گاما-آمینوبوتیریک در مغز ایجاد می کنند که تأثیر بسیار قویتری بر فعالیت مغز می گذارد. بنابراین ترک داروهای آرامشبخش به صورت مرحله ای بسیار مهم است.

  • مرحله اول ، مرحله ترک جزئی است که در آن فرد وابسته به آرامبخش دچار اضطراب ، لرزش ، افزایش فشار خون سیستولیک و مشکلات خواب می شود. 
  • مرحله دو، مرحله ترک اغلب شامل توهم شنیداری و بینایی ، تپش قلب ، فشار خون بالای دیاستولیک و استفراغ می شود. 
  • مرحله سوم، مرحله ترک همراه با عدم توانایی در شناسایی اشخاص یا اشیا می شود.

با کاهش تدریجی و منظم دوز دارو از تشنج و وابستگی دارویی فرد به دارو جلوگیری می شود. افراد وابسته به آرام بخش ها اغلب با داروهای تجویزی برای بیماران روانی و اختلالات روانشناختی و اضطراب عمومی و سایر داروهای افسردگی قابل بهبود هستند.

اکثر افراد وابسته به آرام بخش ها دچار سندرم ترک می شوند در این صورت پزشک عمل سم زدایی به صورت سرپایی را برای فرد تجویز می کند . 

انواع داروهای آرام بخش

نمونه هایی از داروهای بنزودیازپین ها برای درمان اضطراب، اختلالات وحشت، اختلالات خواب:

  • آلپرازولام (زاناکس)
  • لورازپام (آتیوان)
  • دیازپام (والیوم)

نمونه هایی از داروهای باربیتورات ها برای بیهوشی استفاده می شوند:

  • سدیم پنتوباربیتال (نمبوتال)
  • فنوباربیتال (لومینال)

نمونه هایی از داروهای خواب آور (غیر بنزودیازپین ها) برای درمان اختلالات خواب :

  • زولپیدم (آمبیین)

نمونه هایی از داروها مواد افیونی / مخدر برای درمان درد:

  • هیدروکدون / استامینوفن (ویکودین)
  • اکسی کدون (OxyContin)
  • اکسی کدون / استامینوفن (Percocet)

بیشتر بخوانید: راه های درمان بی خوابی

اثرات جانبی آرامبخش ها

زنی در حال خوردن قرص آرامبخش - سیوطب

آرامبخش ها می توانند عوارض جانبی کوتاه مدت و طولانی مدتی دارند برخی از عوارض جانبی آنها عبارتند از:

  • خواب آلودگی
  • سرگیجه
  • تاری دید
  • عدم دید و اختلال در درک
  • زمان واکنش کندتر به چیزهای اطراف 
  • تنفس کندتر
  • احساس درد به اندازه معمول (گاهی اوقات حتی درد شدید)
  • مشکل در تمرکز یا تفکر (اختلال در شناخت)
  • آهسته صحبت کردن

استفاده طولانی مدت از آرامبخش می تواند منجر به عوارض زیر شود:

  • فراموشی 
  • علائم افسردگی ، مانند خستگی ، احساس ناامیدی ، یا افکار خودکشی
  • شرایط بهداشت روانی ، مانند اضطراب
  • اختلال عملکرد کبد یا نارسایی کبدی در اثر آسیب بافتی یا مصرف بیش از حد آن

ایجاد وابستگی به داروهای آرامبخش منجر به اثرات جبران ناپذیر یا علائم ترک می شود ، به خصوص اگر استفاده از آنها را ناگهانی متوقف کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا